Horror en humor: een recensie van The Monkey

The Monkey legt de verwachtingen hoog doordat het gebaseerd is op het kortverhaal van Stephen King. Maar kan de film deze verwachtingen wel inlossen? De meningen online zijn alvast verdeeld. De ene spreekt over een totale puinhoop, terwijl de andere het een meesterwerk van donkere humor vindt met een kantje Final Destination. Lees snel verder om te weten wat ik ervan vond. OPGELET DIT ARTIKEL KAN SPOILERS BEVATTEN!

Regisseur: Oz Perkins, ook bekend van de film Longlegs, die bij het publiek ook niet zo goed onthaald werd. De films van Oz krijgen over het algemeen een matige beoordeling, wat de toon van de film al niet hoog legde.
Jaar van uitkomst: 21 februari 2025 
Genre: Horror en donkere humor
Hoofdrollen: Theo James (Bill en Hal), Tatiana Maslany (Lois), Christian Convery (Petey)

Samenvatting

Wanneer Petey (de vader van Bill en Hal) een mysterieuze speelgoed aap probeert te doneren in een antiekzaak, zijn de gevolgen dodelijk. Als zijn zonen Bill en Hal de speelgoed aap jaren later terugvinden blijkt er iets bijzonder te zijn met de aap. Elke keer als hij op zijn trommel slaat, sterft er iemand op een gruwelijke manier. De aap kiest er iemand uit en jij kan geen verzoeken doen. De jongens proberen de aap uit de weg te ruimen maar dit lijkt moeilijker dan gedacht. Na 25 jaar wordt Hal weer met de duivelse aap geconfronteerd. Maar nu heeft hij ook een zoon die hij moet beschermen.

Analyse

Al vroeg in de film wordt duidelijk waarom Perkins eerdere films vaak wisselende beoordelingen kregen: het scenario voelt onstabiel en soms gehaast, waardoor bepaalde verhaallijnen niet goed uitgewerkt worden. Ook naar het einde toe blijf je met een heleboel vragen zitten.
Toch valt er ook wat te waarderen. Visueel is de film sterk. De cinematografie speelt met sfeer en ritme gebruikt regelmatig abrupte beeldverspringingen die verrassend goed werken. Zo zie je een personage iets zeggen en knipt het beeld meteen naar de uitvoering ervan vaak op een humoristische of ironische manier.
Er zijn amper klassieke jumpscares, op hooguit twee momenten na waar het geluid plots piekt. Dat maakt de film toegankelijk voor kijkers die niet houden van overdreven schrikmomenten en eerder op zoek zijn naar spanning dan pure angst. De film werkt daardoor prima als instapfilm voor mensen die nieuwsgierig zijn naar horror maar nog niet klaar zijn voor het zwaardere werk.

Persoonlijke mening

De film is dus zeker niet voor mensen die opzoek zijn naar een goede horrorfilm. Ik begrijp dus oprecht waarom de film zo’n slechte beoordeling gekregen heeft op sommige websites. Als je fan bent van final destination en de scary movies dan ga je deze film ook zeker kunnen smaken. De donkere humor in deze film is echt top. Ze hebben de film gecategoriseerd als horror door de manier hoe de personages op hun einde komen maar voor de rest mist de film zijn horror-element. Het is ook geen film waar er heel de tijd spanning is maar met momenten wat hem de ideale instapfilm maakt voor mensen die met horror willen beginnen of als je eens iets meer luchtig wilt zien.

Eindoordeel

Ik heb zeker en vast genoten van de film maar zoals eerder vermeld bleef ik op het einde wel een beetje op mijn honger zitten. Het verhaal voelde niet af. Het scenario was niet hoe compleet maar ik heb wel goed gelachen.