Waarom Terrifier 1 de slechtste horror ooit is.
Heb je ooit gehoord van Terrifier 1? Grote kans dat Art the Clown je bekend voorkomt. Zelf had ik Art the Clown al een paar keer voorbij zien komen, en met de derde film die in oktober verschijnt, besloot ik het eens een kans te geven. Wat een tijdverspilling was dat! Hoewel ik een grote horrorfan ben, zijn slashers meestal niet mijn genre, maar ik dacht goed voorbereid te zijn. Toch viel de film zwaar tegen. Ik begrijp dat er zeker een publiek is voor dit soort films, maar als ik de recensies bekijk, lijkt dat publiek behoorlijk klein. Toch waren er een paar positieve punten. Lees snel verder!
Na een Halloweenfeestje belanden Dawn en Tara bij hun auto, waar ze oog in oog komen te staan met Art the Clown. Dawn, die behoorlijk wat gedronken heeft, begint de clown uit te dagen, terwijl Tara direct een slecht voorgevoel krijgt. Opeens is Art verdwenen, en de dames beseffen dat ze te dronken zijn om te rijden. Tara belt haar zus om hen op te halen. Tijdens het wachten krijgen ze honger en besluiten een pizza te eten in een lokale pizzeria. Niet veel later verschijnt Art the Clown ook daar. Wat begint als een toevallige ontmoeting, ontaardt al snel in een nacht vol marteling en horror.
Ik had hoge verwachtingen van de film. Het begon sterk, en er hing constant een gevoel van spanning in de lucht. Toch bleef ik wachten op een plot of een verhaallijn die nooit echt op gang kwam. Voor ik het wist, rolden de end credits, zonder dat er een duidelijk verhaal was geweest. De film past overduidelijk in het slasher-genre, maar veel van de moordscènes waren zo overdreven dat ze geen enkele indruk meer op me maakten. Ik bleef mezelf afvragen: “Was dit echt nodig?” Het gruwelelement is zeker aanwezig, maar dat maakt de film er niet beter op. Het voegt niets toe, behalve een eindeloze reeks bloederige scènes waarin Art the Clown mensen op gruwelijke wijze afslacht, zonder enige vorm van betekenis of verhaal. Bij films zoals Saw is er tenminste een duidelijk verhaal dat de brutaliteit ondersteunt. Helaas ontbrak dat hier volledig, wat ik erg jammer vond.
Can I take a selfie with you? – Dawn
Wat ik wél echt goed vond aan de film, was het acteerwerk van David Howard Thornton. Hoewel Art the Clown gedurende de hele film geen woord spreekt, weet hij als acteur toch perfect over te brengen wat het personage wil zeggen en voelt. De emoties komen ontzettend goed tot uiting, wat een enorme prestatie is zonder dialoog. Het vraagt veel talent om een karakter op die manier tot leven te brengen, en dat was zeker een positief punt van de film.
Na het kijken van de film ben ik direct het internet opgedoken om te kijken wat andere mensen van deze film vonden. Ik was opgelucht dat ik niet de enigste was die de film slecht vond. Ik ga me dan ook echt niet wagen aan terrifier 2 of 3. Ik besef me ook echt dat er zeker een doelpubliek is voor deze film, maar ik maak hier geen deel van uit.
Heb jij de film al gezien?
