De film Reminders of Him van Colleen Hoovet verraste me meer dan verwacht

Bij de verfilmingen van Colleen Hoover is het voor mij altijd een beetje hit or miss. Ofwel zijn de films echt heel goed, ofwel zijn ze een complete flop. Om verschillende redenen ben ik zelf geen grote fan van Colleen Hoover als persoon maar ik moet wel toegeven dat er al leuke films uit haar boeken zijn voortgekomen. Zo vond ik It Ends With Us echt een topper, terwijl Regretting You mij dan weer totaal niet kon overtuigen. Online had ik al gelezen dat de meningen over Reminders of Him behoorlijk verdeeld waren. De ene vond het een prachtige emotionele film, terwijl de andere het verhaal helemaal niets vond. Dat maakte mij natuurlijk alleen maar nieuwsgieriger.
Het verhaal draait rond Kenna, die na zeven jaar vrijkomt uit de gevangenis. Ze zat daar vast omdat ze verantwoordelijk was voor een auto-ongeval waarbij haar vriend Scotty om het leven kwam. Tijdens haar gevangenisstraf bevalt ze van een dochtertje. Omdat Kenna achter de tralies zit, wordt haar dochter opgevoed door de ouders van Scotty. Wanneer ze vrijkomt, hoopt ze opnieuw contact te kunnen krijgen met haar dochter, maar daar staan de ouders van Scotty allesbehalve voor open.
Alsof dat nog niet ingewikkeld genoeg is, ontmoet Kenna een sympathieke barman die haar leven helemaal op zijn kop zet. Wat zij niet weet, is dat hij vroeger de beste vriend van Scotty was. Kan hij haar helpen om opnieuw deel uit te maken van het leven van haar dochter?
“There was before you and there was during you. For some reason, I never thought there would be an after you.”
Ik moet eerlijk zeggen dat deze film mij positief heeft verrast. Het is een film vol emoties en ik vond het heel gemakkelijk om mee te leven met de personages. Je begrijpt de pijn, de schuldgevoelens en de moeilijke keuzes die gemaakt worden. Daardoor bleef ik ook echt geïnteresseerd in het verhaal.
Dat wil niet zeggen dat de film perfect is. Af en toe worden er wel sprongen gemaakt waarvan je denkt: “Huh, hoe zijn we hier nu ineens terechtgekomen?” Sommige ontwikkelingen gaan ook behoorlijk snel en soms stel je jezelf vragen over hoe bepaalde zaken praktisch gezien eigenlijk werken. Maar eerlijk gezegd heb ik dat al vaker gehoord over de boeken van Colleen Hoover, dus misschien hoort dat er gewoon een beetje bij.
Voor de rest begrepen wij de negatieve commentaren op deze film eigenlijk niet zo goed. Natuurlijk zal niet iedereen hetzelfde voelen bij dit soort verhalen, maar wij hielden er echt een goed gevoel aan over. Misschien niet perfect maar wel eentje die ons wist te raken. Ik geef daarom graag een 4 sterren.



One Comment
kolibrie
Tis een film waar ik zelf ook rap naar zou kijken en ik denk dat ik wel een traantje zou laten.